‘Lekker feest, maatje!’

{mosimage} We maken ons over veel zaken erg druk in de vrije en open source wereld. Zijn het niet de klassieke vraagstukken van vi of emacs, KDE of GNOME, dan zijn het wel de overheden en bedrijven die halfzachtig met hun vrije en open initiatieven lijken om te gaan. Wij trekken ons regelmatig de haren uit als we geconfronteerd worden met doelbewuste FUD of -niet minder erg- naïef onbenul van de zijde van mensen die toch beter zouden moeten weten. Wij, de voorhoede van enthousiaste en betrokken gebruikers van vrije en open source software, degenen die met de innovatieve computertechnologie van morgen bezig zijn, mogen bij al onze irritatie en boosheid een ding nooit vergeten, ons plezier.

Dee meesten van ons houden van onze computers en de vrije en open technologie omdat het ons maximale ruimte geeft om te spelen, te experimenteren, om nieuwe terreinen te verkennen, nieuwe vaardigheden te leren. Of nu de technologie zelf leidinggevend is of dieper liggende morele overwegingen van vrijheid doet er op momenten minder toe. Nieuw speelgoed is nieuw speelgoed. De nieuwe G1 Android -telefoon van Google, de nieuwste Linux-distributie of, in mijn geval, de op Debian gebaseerde Bubba 2 mini-server. Waarom pakken we deze uitdagingen iedere keer weer op? Waarom trekken we ons nieuwe speelgoed uit elkaar om het te kunnen doorgronden, wetend dat de frustraties toch op de loer liggen? 'Because it's there'. Omdat het kan.

Linus Torvalds concludeert in 'Gewoon voor de fun' dat Linux voor de meesten de intellectuele uitdaging en een belangrijke sociale motivatie weet te verenigen. Wereldwijd zijn mensen met elkaar verbonden die simpelweg plezier hebben met Linux en met elkaar. Hij denkt dan ook dat een buitenaards wezen dat op aarde terecht komt niet zal zeggen: 'Breng me naar je leider', maar: 'Lekker feest, maatje'.  Geen wereldschokkende wijsheid, maar wel een aanmoediging om ons fundamentele plezier nooit uit het oog te verliezen.

‘Lekker feest, maatje!’

{mosimage} We maken ons over veel zaken erg druk in de vrije en open source wereld. Zijn het niet de klassieke vraagstukken van vi of emacs, KDE of GNOME, dan zijn het wel de overheden en bedrijven die halfzachtig met hun vrije en open initiatieven lijken om te gaan. Wij trekken ons regelmatig de haren uit als we geconfronteerd worden met doelbewuste FUD of -niet minder erg- naïef onbenul van de zijde van mensen die toch beter zouden moeten weten. Wij, de voorhoede van enthousiaste en betrokken gebruikers van vrije en open source software, degenen die met de innovatieve computertechnologie van morgen bezig zijn, mogen bij al onze irritatie en boosheid een ding nooit vergeten, ons plezier.

Dee meesten van ons houden van onze computers en de vrije en open technologie omdat het ons maximale ruimte geeft om te spelen, te experimenteren, om nieuwe terreinen te verkennen, nieuwe vaardigheden te leren. Of nu de technologie zelf leidinggevend is of dieper liggende morele overwegingen van vrijheid doet er op momenten minder toe. Nieuw speelgoed is nieuw speelgoed. De nieuwe G1 Android -telefoon van Google, de nieuwste Linux-distributie of, in mijn geval, de op Debian gebaseerde Bubba 2 mini-server. Waarom pakken we deze uitdagingen iedere keer weer op? Waarom trekken we ons nieuwe speelgoed uit elkaar om het te kunnen doorgronden, wetend dat de frustraties toch op de loer liggen? 'Because it's there'. Omdat het kan.

Linus Torvalds concludeert in 'Gewoon voor de fun' dat Linux voor de meesten de intellectuele uitdaging en een belangrijke sociale motivatie weet te verenigen. Wereldwijd zijn mensen met elkaar verbonden die simpelweg plezier hebben met Linux en met elkaar. Hij denkt dan ook dat een buitenaards wezen dat op aarde terecht komt niet zal zeggen: 'Breng me naar je leider', maar: 'Lekker feest, maatje'.  Geen wereldschokkende wijsheid, maar wel een aanmoediging om ons fundamentele plezier nooit uit het oog te verliezen.

Star Trek en de open source communities

{mosimage} Misschien zit ik er naast maar ik heb sterk het gevoel dat de Ferengi zijn gemodelleerd naar de Nederlanders.

Wie de voorgaande zin niet weet te plaatsen kent waarschijnlijk Star Trek niet. Ik ben niet echt een "Trekkie", maar ik mag graag een aflevering uit een van de series bekijken of een van de boeken uit het Star Trek universe lezen. De boeken zijn geen wereldliteratuur. Ze lezen wel erg lekker weg. De afgelopen maanden heb ik heel wat losse minuten stukgeslagen met de serie Star Trek: Starfleet Corps of Engineers.

Bij open source software spreken we snel over communities en deze zijn cruciaal voor de ontwikkeling van onze favoriete software. Rond Star Trek vinden we eveneens communities en de open source communities zouden op een punt heel veel van de Star Trek communities kunnen leren: de kwaliteit van de documentatie. Kijk maar even naar de volgende twee Star Trek Wiki's:

1. Memory Alpha: een online encyclopedie over het Star Trek universum, gestart in november 2003 en bestaande uit ruim 26.000 artikelen;
2. Memory Beta: een specifieke wiki die zich richt op onder licentie uitgebrachte Star Trek materialen zoals boeken, spellen, comic books etcetera. Bestaat sinds april 2005 en bevat ruim 25.000 artikelen.

Het is makkelijk deze wiki's terzijde te schuiven als het werk van rare nerds, maar deze nerds nemen hun taak wel serieus. Het artikel over de Ferengi Rules of Acquisition geeft aan welke regels 'officieel' zijn en welke als 'apocrief' beschouwd moeten. Bezien vanuit het perspectief van de 'echte' wereld is het wellicht onzin, maar het toont aan welke nauwkeurigheid wordt betracht binnen de grenzen van de 'fantasiewereld'.

Liefde, inzet, aandacht voor detail en hard werk komen samen om de fantasiewereld te ontsluiten voor wie er meer over wil weten. Dit is alleen mogelijk door de gezamenlijke inzet van talloze fans. Wat zou de open source wereld hiervan kunnen leren?

Er zijn maar weinig open source projecten waarvan de online documentatie een uiting is van eenzelfde samenwerking van liefde, inzet, aandacht en hard werk. Het online FreeBSD handboek is een hele goede uitzondering, maar over het algemeen is het magerheid troef.  Het zou toch mooi zijn als veel meer gebruikers het toetsenbord ter hand namen en een of meerdere artikelen zouden schrijven over het gebruik van hun favoriete stukje open source software of hun favoriete Linux distributie. Dat hoeft niet gelijk een heel boek te worden. Dat worden alle stukjes bij elkaar vanzelf wel.

Star Trek en de open source communities

{mosimage} Misschien zit ik er naast maar ik heb sterk het gevoel dat de Ferengi zijn gemodelleerd naar de Nederlanders.

Wie de voorgaande zin niet weet te plaatsen kent waarschijnlijk Star Trek niet. Ik ben niet echt een "Trekkie", maar ik mag graag een aflevering uit een van de series bekijken of een van de boeken uit het Star Trek universe lezen. De boeken zijn geen wereldliteratuur. Ze lezen wel erg lekker weg. De afgelopen maanden heb ik heel wat losse minuten stukgeslagen met de serie Star Trek: Starfleet Corps of Engineers.

Bij open source software spreken we snel over communities en deze zijn cruciaal voor de ontwikkeling van onze favoriete software. Rond Star Trek vinden we eveneens communities en de open source communities zouden op een punt heel veel van de Star Trek communities kunnen leren: de kwaliteit van de documentatie. Kijk maar even naar de volgende twee Star Trek Wiki's:

1. Memory Alpha: een online encyclopedie over het Star Trek universum, gestart in november 2003 en bestaande uit ruim 26.000 artikelen;
2. Memory Beta: een specifieke wiki die zich richt op onder licentie uitgebrachte Star Trek materialen zoals boeken, spellen, comic books etcetera. Bestaat sinds april 2005 en bevat ruim 25.000 artikelen.

Het is makkelijk deze wiki's terzijde te schuiven als het werk van rare nerds, maar deze nerds nemen hun taak wel serieus. Het artikel over de Ferengi Rules of Acquisition geeft aan welke regels 'officieel' zijn en welke als 'apocrief' beschouwd moeten. Bezien vanuit het perspectief van de 'echte' wereld is het wellicht onzin, maar het toont aan welke nauwkeurigheid wordt betracht binnen de grenzen van de 'fantasiewereld'.

Liefde, inzet, aandacht voor detail en hard werk komen samen om de fantasiewereld te ontsluiten voor wie er meer over wil weten. Dit is alleen mogelijk door de gezamenlijke inzet van talloze fans. Wat zou de open source wereld hiervan kunnen leren?

Er zijn maar weinig open source projecten waarvan de online documentatie een uiting is van eenzelfde samenwerking van liefde, inzet, aandacht en hard werk. Het online FreeBSD handboek is een hele goede uitzondering, maar over het algemeen is het magerheid troef.  Het zou toch mooi zijn als veel meer gebruikers het toetsenbord ter hand namen en een of meerdere artikelen zouden schrijven over het gebruik van hun favoriete stukje open source software of hun favoriete Linux distributie. Dat hoeft niet gelijk een heel boek te worden. Dat worden alle stukjes bij elkaar vanzelf wel.

Basiscursus Ubuntu 20% goedkoper voor HCC leden

{mosimage} Leden van de HCC kunnen tot de Basiscursus Ubuntu tot 18 februari 2009 met 20% korting aanschaffen. De prijs is dan niet € 19,95, maar € 15,96 (exclusief € 1,95 verzendkosten).

Het boek wordt geleverd via Computerboek.nl. De bestelpagina is te vinden onder deze snelkoppeling.

Basiscursus Ubuntu 20% goedkoper voor HCC leden

{mosimage} Leden van de HCC kunnen tot de Basiscursus Ubuntu tot 18 februari 2009 met 20% korting aanschaffen. De prijs is dan niet € 19,95, maar € 15,96 (exclusief € 1,95 verzendkosten).

Het boek wordt geleverd via Computerboek.nl. De bestelpagina is te vinden onder deze snelkoppeling.

Bouwen aan een open source gemeenschap

{mosimage} Jono Bacon, de Ubuntu Community Manager, is begonnen met het boek "The Art of Community". Het boek moet in de zomer 2009 uitkomen en zal handvatten en 'best practices' bevatten voor het opbouwen van sterke en dynamische gemeenschappen. De ontwikkeling van het boek kan worden gevolgd via de website http://www.artofcommunityonline.org/.

Het ontwikkelen en onderhouden van gemeenschappen is één van de fundamentele bouwstenen van open source projecten. Canonical, het bedrijf achter de Ubuntu Linux distributie, slaagt er in wereldwijd actieve gemeenschappen te stimuleren. Deze lokale gemeenschappen, LoCo's genaamd, bieden laagdrempelige ondersteuning aan eindgebruikers en organiseren bijvoorbeeld Ubuntu Release Parties ter promotie van nieuwe vrijgaven. Community Managers als Jono Bacon (Ubuntu) en Adam Williamson (Mandriva) spelen een belangrijke rol in de aansluiting van het bedrijf met de gemeenschappen van voornamelijk eindgebruikers. De tegenvallende prestaties van Mandriva maakten echter dat Adam Williamson zijn contract bij het bedrijf per 31 december zag aflopen.

Jay Lyman (451 CAOS Theory) waarschuwt echter voor dit soort maatregelen. Hoe noodzakelijk bezuinigingen ook zijn, open source bedrijven moeten zich afvragen of het ontslaan van sleutelfiguren tussen henzelf en de gemeenschap op de langere termijn wel verstandig is:

Bedrijven die gaan snijden in kosten en salarissen zijn wellicht geneigd om de open source gemeenschappen meer op zichzelf te laten staan. Natuurlijk zal een gezonde gemeenschap bestaande uit ontwikkelaars, gebruikers en anderen door blijven gaan, maar bedrijven lopen wel het risico om hun eigen banden met die gemeenschap te verzwakken of te verliezen zonder de inzet van de community managers.

Het nieuwe boek van Jono Bacon moet meer worden dan alleen een stappenplan over het bouwen van een gemeenschap. Hij wil aandacht schenken aan de structuur achter een gemeenschap, de onderliggende infrastructuur, de processen in de gemeenschap voor promotie, beheersing, het oplossen van conflicten en het omgaan met groei. Via 'best practices' moet inzichtelijk worden gemaakt hoe het er in de praktijk echt aan toe gaat.

Bouwen aan een open source gemeenschap

{mosimage} Jono Bacon, de Ubuntu Community Manager, is begonnen met het boek "The Art of Community". Het boek moet in de zomer 2009 uitkomen en zal handvatten en 'best practices' bevatten voor het opbouwen van sterke en dynamische gemeenschappen. De ontwikkeling van het boek kan worden gevolgd via de website http://www.artofcommunityonline.org/.

Het ontwikkelen en onderhouden van gemeenschappen is één van de fundamentele bouwstenen van open source projecten. Canonical, het bedrijf achter de Ubuntu Linux distributie, slaagt er in wereldwijd actieve gemeenschappen te stimuleren. Deze lokale gemeenschappen, LoCo's genaamd, bieden laagdrempelige ondersteuning aan eindgebruikers en organiseren bijvoorbeeld Ubuntu Release Parties ter promotie van nieuwe vrijgaven. Community Managers als Jono Bacon (Ubuntu) en Adam Williamson (Mandriva) spelen een belangrijke rol in de aansluiting van het bedrijf met de gemeenschappen van voornamelijk eindgebruikers. De tegenvallende prestaties van Mandriva maakten echter dat Adam Williamson zijn contract bij het bedrijf per 31 december zag aflopen.

Jay Lyman (451 CAOS Theory) waarschuwt echter voor dit soort maatregelen. Hoe noodzakelijk bezuinigingen ook zijn, open source bedrijven moeten zich afvragen of het ontslaan van sleutelfiguren tussen henzelf en de gemeenschap op de langere termijn wel verstandig is:

Bedrijven die gaan snijden in kosten en salarissen zijn wellicht geneigd om de open source gemeenschappen meer op zichzelf te laten staan. Natuurlijk zal een gezonde gemeenschap bestaande uit ontwikkelaars, gebruikers en anderen door blijven gaan, maar bedrijven lopen wel het risico om hun eigen banden met die gemeenschap te verzwakken of te verliezen zonder de inzet van de community managers.

Het nieuwe boek van Jono Bacon moet meer worden dan alleen een stappenplan over het bouwen van een gemeenschap. Hij wil aandacht schenken aan de structuur achter een gemeenschap, de onderliggende infrastructuur, de processen in de gemeenschap voor promotie, beheersing, het oplossen van conflicten en het omgaan met groei. Via 'best practices' moet inzichtelijk worden gemaakt hoe het er in de praktijk echt aan toe gaat.

Internationale aandacht voor Ubuntu boeken

{mosimage} In het najaar 2008 heb ik Jono Bacon, de community manager van Ubuntu, gevraagd of het mogelijk was extra Ubuntu cd's te krijgen ten behoeve van de HCC dagen. Ja dus, want hij regelde even 400 cd's die ruim op tijd werden afgeleverd.

In de stand van het Linux Platform van de DOSgg (HCC) was het gewoon druk en de 400 cd's gingen in een hoog tempo weg. Ik kan me vergissen, maar als we er 4.000 hadden gehad waren ze ook opgegaan. Het mooie was dat ze naar bezoekers gingen die echt even naar Ubuntu kwamen kijken. Kortom, een mooi resultaat waarover ik Jono een paar dagen geleden heb geschreven.

Hij heeft er nu een leuk artikel over geschreven op zijn weblog met als titel "Dutch LoCo Bringing it Home". De presentatie waar hij naar verwijst staat op OpenSourceLearning.

Het is ook mooi dat hij even stil staat bij de twee Nederlandstalige boeken over Ubuntu (Probleemloos overstappen op Linux en Basiscursus Ubuntu). Het zijn twee bouwstenen bij de verdere promotie van Ubuntu in Nederland en ze helpen bij het harde werk dat de vele vrijwiligers van Ubuntu-NL in Nederland en België doen.

Jono heeft gelijk dat hij een 'quick high-five' vraagt voor al diegenen die in Nederland en België bezig zijn met de promotie van Ubuntu, ieder met zijn/haar eigen talenten, maar wel samenwerkend.

Internationale aandacht voor Ubuntu boeken

{mosimage} In het najaar 2008 heb ik Jono Bacon, de community manager van Ubuntu, gevraagd of het mogelijk was extra Ubuntu cd's te krijgen ten behoeve van de HCC dagen. Ja dus, want hij regelde even 400 cd's die ruim op tijd werden afgeleverd.

In de stand van het Linux Platform van de DOSgg (HCC) was het gewoon druk en de 400 cd's gingen in een hoog tempo weg. Ik kan me vergissen, maar als we er 4.000 hadden gehad waren ze ook opgegaan. Het mooie was dat ze naar bezoekers gingen die echt even naar Ubuntu kwamen kijken. Kortom, een mooi resultaat waarover ik Jono een paar dagen geleden heb geschreven.

Hij heeft er nu een leuk artikel over geschreven op zijn weblog met als titel "Dutch LoCo Bringing it Home". De presentatie waar hij naar verwijst staat op OpenSourceLearning.

Het is ook mooi dat hij even stil staat bij de twee Nederlandstalige boeken over Ubuntu (Probleemloos overstappen op Linux en Basiscursus Ubuntu). Het zijn twee bouwstenen bij de verdere promotie van Ubuntu in Nederland en ze helpen bij het harde werk dat de vele vrijwiligers van Ubuntu-NL in Nederland en België doen.

Jono heeft gelijk dat hij een 'quick high-five' vraagt voor al diegenen die in Nederland en België bezig zijn met de promotie van Ubuntu, ieder met zijn/haar eigen talenten, maar wel samenwerkend.